bakalas

Διαβάζω πα να πει κοιτάζω
τον ακροβάτη που παραπατάει στο σχοινί
γκρεμίζεται σηκώνεται και ξαναζεί
χίλιους και έναν έρωτες μαζί

Διαβάζω πα να πει
κοιτάζω ίσια, μπροστά, στην έρημο
το δέντρο που έσπειρα προχθές

Διαβάζω
πα να πει καλπάζω
μακριά από ράχες και βουνά
πάνω από κοίτες ποταμών
εκεί που πλένονται χιλιάδες
οι κόρες των ονείρων μου

Διαβάζω πα να πει σου μοιάζω όπως οι μπούκλες σου
στα κύματα
ή όπως η φωνή σου
στον αέρα
του χειμώνα

Διαβάζω πα να πει τρομάζω εμπρός στη γύμνια μου
και τη δικιά σου

Διαβάζω κι όμως εξακολουθώ
να σε χλευάζω κλέφτη
άνανδρε της σιωπής και της ακμής των εφήβων σκέψεών μου

Παρακμάζω
καθώς
διαβάζω
τα άδεια λόγια
τα διαγώνια